Darmowa wikińska strategia MMO w przeglądarce
Popłyń na wyspę.Zbuduj miasto.Obroń je.
Holmstead to strategia czasu rzeczywistego w świecie wysp, który toczy się dalej, gdy się wylogujesz. Osiedl się na wyspie, wznieś wikińskie miasto i obroń je przed najeźdźcami — wśród prawdziwych graczy, z których każdy jest jarlem własnego miasta.
Za darmo · Bez pobierania · Telefon i komputer


Jedno morze wysp, wspólne dla wszystkich
- Cały archipelag wzgórz, lasów, zatok i długich plaż, wyrosły z jednego ziarna.
- Zaczynasz w łódce. Płyń na dowolną wyspę i wejdź na ląd.
- Wszyscy grają naraz w tym samym świecie: widzisz ich łodzie, miasta i jarlów w ruchu.
- Na następnej wyspie na wschód Eirik Biały buduje Hvitholm — miasto, którym gra kieruje według tych samych zasad co twoim.
Nic nie bierze się znikąd
Każdy budynek stawiają twoi ludzie, kawałek po kawałku, i stoi tam, gdzie go postawisz.
Twoi ludzie noszą drewno i kamień na plac budowy i wznoszą budynek kawałek po kawałku; rośnie tylko tak wysoko, na ile starcza materiałów.
Domy i hala, leśniczówka i kamieniołom, pomosty i targ, koszary i strzelnica, mury, bramy i wieże.
Leśnicy sadzą i ścinają drzewa w całym mieście, a kamieniołom wydobywa kamień ze skał. To, czego już nie potrzebujesz, rozbiera się tak, jak je stawiano.
Połóż kamienny mur w jednej linii, z blankami i chodnikiem na szczycie. Bramy otwierają się tylko dla twoich ludzi, a wieża strażnicza zabiera łucznika na górę, by pełnił straż.

Broń tego, co zbudujesz
- Co kilka dni najeźdźcy lądują z łodzi i rzucają się na tego, kto stoi na skraju miasta. Kobiety i dzieci biegną do centrum miasta, a twoi mężczyźni i żołnierze walczą — gdy jest was trzech na jednego najeźdźcę, ucieka do swojej łodzi.
- Szkol szermierzy w koszarach, a łuczników na strzelnicy. Szermierze walczą z bliska; łucznicy strzelają z dystansu i ze szczytu wież strażniczych.
- Trzymaj żołnierzy w grupach i prowadź ich szykiem, szeregami w poprzek kierunku marszu. Ustaw ich przy bramach, pozwól im stać swobodnie albo wezwij na posterunki.
- Twój jarl nosi stalowy miecz: dobądź go i skrzyżuj miecze z innymi graczami.
Miasto, które żyje własnym życiem
Twoi mieszkańcy nie są jednostkami czekającymi na rozkazy: zakładają dom, wychowują dzieci, starzeją się i pracują dalej, gdy cię nie ma.
Pary wprowadzają się do pustych domów i wychowują dzieci; gdy jest miejsce, przypływają kolejne rodziny i proszą o pozwolenie na pozostanie.
Dzieci dorastają, starzeją się i są chowane — w lesie, dopóki nie zbudujesz cmentarza. Głód albo zimowa noc na dworze mogą zabrać je wcześniej.
Pracują za dnia, wieczorem jedzą przy ogniskach, a w nocy śpią. Gdy brakuje jedzenia, połowa miasta pracuje przez całą noc.
Daj komuś zajęcie, a je zachowa. Bezczynni mieszkańcy sami znajdują pracę, a budowniczowie biorą się za wszystko, co niedokończone.

Cztery pory roku pod jednym niebem
- Dzień i noc idą dla wszystkich według tego samego zegara: gdy słońce zachodzi dla ciebie, zachodzi dla wszystkich.
- Jesień zmienia kolor liści; zima przynosi śnieg i dym z kominów.
- Deszczowe chmury nadciągają znad morza, o świcie mgła leży w lesie, a ścieżki wydeptują się tam, gdzie chodzą ludzie.
- Ptaki na dachach, kury znoszące jajka, koguty o wschodzie słońca — i muzyka, która robi się napięta, gdy nadciągają najeźdźcy.
Rośnij poza jedną wyspę
Gdy jedno miasto to za mało, wyprowadź jarla znów w morze.
Zabierz jarla i trzech mieszkańców w morze z zapasami i załóż nowe miasto w swoim kolorze na innej wyspie.
Dok buduje łodzie rybackie, statki handlowe i galery wojenne, każdy z własną załogą. Łodzie wożą ludzi i towary między twoimi miastami.
Targ wymienia to, czego masz za dużo, na to, czego ci brakuje.
Prosto z gry
Zrzuty ekranu, nie rendery: tak dziś wygląda Holmstead w przeglądarce.



Każdy potrzebuje chwili wytchnienia
Tu jeszcze coś z tego masz: pozostali jarlowie to prawdziwi ludzie, w świecie, który toczy się dalej.
Miasta, koło których płyniesz, i łodzie na wodzie należą do prawdziwych graczy. Grą rządzą tylko najeźdźcy, goście i miasto Eirika Białego.
Gdzie się osiedlają, jak rozplanowują miasto i otaczają je murem, jak bronią brzegu i kiedy walczą. Taktyka przetrwania i prowadzenia osady, której uczysz się od ludzi, a nie ze scenariusza.
Graj jako gość: bez konta i bez pobierania. Żegluj, zwiedzaj i krzyżuj miecze od razu.
Pytania
Czy to jest darmowe?
Tak. Gra działa w przeglądarce, nie ma nic do pobrania i nikt nie prosi o kartę. Zagraj jako gość jednym przyciskiem albo zaloguj się kontem mixtape.works.
Co to za gra?
Gra strategiczna czasu rzeczywistego i budowy miasta w trwałym świecie online — MMO, w które grasz w karcie przeglądarki. Jeśli podobało ci się budowanie i obrona miasta w Age of Empires, The Settlers czy Banished albo rozwijanie go wśród innych graczy w Travianie, poczujesz się znajomo: w 3D, w jednym świecie wspólnym dla wszystkich.
Co może gość, a co wymaga konta?
Gość może żeglować, chodzić, zwiedzać każdą wyspę, rozmawiać z innymi graczami i krzyżować z nimi miecze. Budowanie, szkolenie żołnierzy i przyjmowanie mieszkańców wymagają konta mixtape.works — a ponieważ Holmstead jest w pierwszej fazie testów, budować może tylko niewielka grupa.
Czy działa na telefonie?
Tak, na telefonie i na komputerze. Stuknij, by iść, stuknij, by wybrać, szczypnij, by przybliżyć — a możesz też dodać grę do ekranu głównego jak aplikację.
Co dzieje się z moim miastem, gdy się wylogowuję?
Stoi tam, gdzie je zostawiłeś, a świat toczy się wokół niego; budowniczowie zostawieni przy budowie dalej budują. Najeźdźcy przychodzą tylko wtedy, gdy ty tam jesteś, by ich powitać, a żaden inny gracz nie może skrzywdzić twojego miasta ani twoich ludzi.
Czy są walki?
Tak. Najeźdźcy przypływają łodziami co kilka dni, gdy jesteś w mieście, a ty bronisz go murami, wieżami, szermierzami i łucznikami. Gracze mogą też pojedynkować się pieszo na miecze. Żaden inny gracz nie może zaatakować twojego miasta.
W jakich językach mówi gra?
Sama gra mówi na razie po angielsku i po węgiersku: wybierz jeden z tych języków w jej menu ustawień, a gra go zapamięta. Ta strona jest w 42 językach.
Czy jest skończona?
Nie. Rośnie niemal codziennie, a o tym, co będzie dalej, decydują grający.